خوب به یاد دارد که در سال گذشته درست در چنین روزهائی بود که قرار بود به سنت سالهای دیرین از فوتبال در سال گذشته بنویسم و نوید برای سال و دهه جدید بدهم خوش خیالی بی انتهائی با من بود که می پنداشتم دهه ۹۰ می تواند برای فوتبال ما رنگ و بوی دیگری دهد اما فوتبال در اولین سال ازدهه ۹۰ سراسر از تلخکامی و رنج بی کرانی بود که تنها بخشی کوچک از آن را در اینجا می نگارم باید بگویم قصد سیاه نمائی ندارم و نمی توانم از حضور کی روش در ایران و بازگشت مصطفی دنیزلی و کرانچار به ایران و حضور اشکان دژاگه در تیم ملی فوتبال نگویم و یا بی توجه باشم که تیم ملی ما در سال گذشته باختی را تجربه نکرده است اما وقتی به سوی دیگر ترازو عملکرد فوتبال در سال ۱۳۹۰ می نگرم طرف تلخی آن را بسی سنگین می بینم آری فوتبال ما ادامه مقاله